Τελευταία νέα & εκδηλώσεις
Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος Νέας Τραπεζούντας
Η εφημερίδα μας
Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος Νέας Τραπεζούντας
ΟΦΙΤΙΚΑ ΝΕΑ
ΟΦΙΤΙΚΑ ΝΕΑ

Δίμηνη έκδοση του
Μ.Π. Συλλόγου
Αλέξανδρος
Υψηλάντης
Νέα & εκδηλώσεις
Αποχαιρετισμός στον Γιάννη Μεγαλόπουλο

Αποχαιρετισμός! 

 

Πάει ένας μήνας τώρα που έφυγε από κοντά μας οαγαπητός φίλος Γιάννης Μεγαλόπουλος (19 του Οκτώβρη).  Έφυγε σεμνά και αθόρυβα, όπως ακριβώς έζησεκαι τη ζωή του. Έφυγε ξαφνικά και απρόσμενα και παρότι έχουν περάσει τόσεςμέρες δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ακόμη την απουσία του. Ακόμη τοναισθανόμαστε κοντά μας, δίπλα μας. Ακόμη αντηχεί στ’ αφτιά μας η φωνή του.  

Γεννήθηκε εδώ, στη Νέα Τραπεζούντα της Πιερίας το 1955.Εδώ είναι το χωριό του, εδώ έζησε τα πρώτα του χρόνια και αφού έκανε τον κύκλοτης ζωής του - αυτόν που του είχε ορίσει η μοίρα της ζωής - γύρισε εδώ καιαναπαύεται πια  στον τόπο που αγάπησε.   

Παιδί προσφύγων από τον Πόντο. Οι παππούδες του έφυγανπρόσφυγες κυνηγημένοι από την περιοχή του Όφεως της Τραπεζούντας και κατέληξανσε τούτον εδώ τον τόπο – τον ευλογημένο τόπο - που τους δέχθηκε  μαζί με τόσους άλλους ξεριζωμένους και στονοποίον πάλεψαν για να στεριώσουν. Για τον Γιάννη, όπως και για τόσους άλλουςπια, ανατολή και δύση της ζωή του έγινε η Νέα Τραπεζούντα. Παρόλα αυτά όμως οΌφις και τα χωριά του ήταν πάντα στο νου και στην καρδιά του. Στις συζητήσειςπάντα η κουβέντα τριγύριζε γύρω από τον Πόντο, την Κρηνίτα, το Γίγα, τo Ζησινώ και τ’ άλλα χωριά της περιοχής. Τον Όφι τοναγαπούσε και τον θεωρούσε δεύτερη πατρίδα του. Ταξίδεψε ως εκεί αναζητώνταςεπίμονα τις ρίζες του. Μελετούσε, ερευνούσε και έγραφε για τον Όφι όποτε τουδινόταν ευκαιρία.

 

Ο Γιάννης ήταν μια ευγενική παρουσία. Λεπτός,ευθυτενής στο ανάστημα, πρόσχαρος και πάντα χαμογελαστός. Άλλωστε η ευχή πουσυνήθιζε να λέει ήταν: «το χαμόγελο να μη λείπει από τα χείλη σου». Ήταν απότους ανθρώπους εκείνους που χαίρεσαι να τους συναντάς και να συζητάς μαζί τους.Δεν ήταν εύκολος συνομιλητής. Η απορία, η αναζήτηση και η αμφισβήτηση κυριαρχούσανπάντα σε κάθε συνομιλία του. Άλλοι τον είπαν ασυμβίβαστο, άλλοι ιδεολόγο, εγώθα τον έλεγα απλά άνθρωπο σκεπτόμενο – στοχαστή, τον οποίο διέκρινε μιαειλικρινής και ανυπόκριτη διάθεση για ότι έλεγε ή έκανε.

Ήταν πάντα ευγενικός στησυμπεριφορά του, ήπιος και γενικά χαμηλών τόνων. Ο λόγος του ήταν απλός,κατανοητός, αλλά και μεστός και περιεκτικός. Παράλληλα όμως ήταν μαχητικός καιαγωνιστής της ελευθερίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της παιδείας, των ηθικώναξιών.  Ήταν άνθρωπος που ομόρφαινε τη ζωή με τη στάση του, τη συμπεριφορά του,την προσφορά του στην οικογένεια, στους συγγενείς, στους φίλους, στην κοινωνία.

Ήξερε να υπομένει αλλά και να αγωνίζεται, να απαιτείαλλά και να συμπαραστέκεται. Ήταν χαρακτήρας δυναμικός. Κατάφερνε να βάζειστόχους στη ζωή του και να τους πετυχαίνει. Πάντα κοίταζε τη ζωή με αισιοδοξία. Ακόμη και όταν μιλούσεγια την γκρίζα πραγματικότητα, ακόμη και τότε αναζητούσε την αισιοδοξία. Είχεεμπιστοσύνη στη νέα γενιά,  στα νέαπαιδιά και πάντα του άρεσε να συζητά μαζί τους και να τα ενθαρρύνει.

 

Έδωσε έντιμα τον αγώνα τηςζωής μαζί με τη γυναίκα του και άφησε ένα καλό και τίμιο όνομα στην κοινωνίακαι στη δουλειά του. Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στις επιτυχημένεςεπαγγελματικές του δραστηριότητες, αλλά μελετούσε, ερευνούσε, έγραφε καιδημοσίευε. Αναζητούσε την αλήθεια. Μελετούσε την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τονχριστιανισμό και τη σχέση του με άλλες θρησκείες, την τοπική μας ιστορία, τηνιστορία του Όφεως. Ακόμη τον απασχολούσαν  θέματα της ποντιακής διαλέκτου, της ποντιακήςμουσικής, των ποντιακών εθίμων. Έτσι δικαιολογούνται και οι χιλιάδες τόμοι βιβλίωνπου αποτελούν τη βιβλιοθήκη του, αλλά και οι εκατοντάδες παλιοί χάρτες που έχειστη συλλογή του.

Τα ενδιαφέροντά του όμωςδεν εξαντλήθηκαν μόνο σε αυτά.  Αγωνιούσεγια το περιβάλλον, για τη διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, για τιςγλωσσικές διαλέκτους. Έθετε ερωτήματα σε πολλά από τα οποία δεν λάμβανεαπαντήσεις. Αυτός όμως σαν φιλόσοφος νους συνέχισε μέχρι την τελευταία στιγμήνα θέτει ερωτήματα, προβληματισμούς και διλήμματα.

Ο Γιάννης έκρυβε έναμεγαλείο στην ψυχή του. Ήταν αριστοκράτης του πνεύματος και της διανόησης.Συνεχιστής μιας παράδοσης που ήθελε τον έμπορο να επενδύει όχι μόνο στο υλικόκέρδος αλλά και στην πνευματική πρόοδο τόσο του ιδίου όσο και του τόπου του. Ηαγάπη του για το διάβασμα και το βιβλίο του πρόσφερε μια σημαντική μόρφωση,έναν σπάνιο χαρακτήρα, πολλούς φίλους και μια καλλιέργεια που  τον έκανε να ξεχωρίζει.

Ας ευχηθούμε όλα όσα δενπρόλαβε να ζήσει εδώ να του τα προσφέρει ο Θεός απλόχερα τώρα που τον έχεικοντά του. Εμείς  όλοι, οι φίλοι και οισυγγενείς του,  θα τον θυμόμαστε πάντακαι θα αισθανόμαστε τυχεροί και ευγνώμονες  που τον γνωρίσαμε.

 

Με την ευκαιρία τηςδημοσίευσης αυτής θα ήθελα να φανερώσω μια σκέψη που κάναμε κάποιοι από τουςφίλους του. Σκεφτήκαμε σε ένα χρόνο από τη μέρα που έφυγε ο Γιάννης ναοργανώσουμε στη μνήμη του μια ημερίδα  μεθέματα που τον απασχόλησαν και τον προβλημάτισαν. Εισηγητές θα είναι άνθρωποιπου τον γνώριζαν και με τους οποίους υπήρχε μια αμοιβαία εκτίμηση. Για τηνκαλύτερη οργάνωση και επιτυχία αυτής της ημερίδας δημιουργήθηκε το e-mail: megalopulos1@gmail.com μέσω του οποίου μπορεί κανείς να επικοινωνήσει και  να καταθέσει σκέψεις, προτάσεις ή οτιδήποτεάλλο έχει κατά νου, το οποίο σχετίζεται με τη συγκεκριμένη πρόταση. Για το θέμααυτό μπορεί επίσης όποιος θέλει να επικοινωνήσει με τον Πολιτιστικό Σύλλογο τηςΝέας Τραπεζούντας, με την οικογένεια του Γιάννη ή μαζί μου για τις σχετικέςπληροφορίες.

 

Αγαπητέ φίλε ΓιάννηΜεγαλόπουλε θα σε θυμόμαστε για πάντα!

 

Νίκος Ναχόπουλος

20/10/2016




επιστροφή
Φωτογραφικό
αρχείο του
συλλόγου μας
Φωτογραφικό αρχείο
Ακολουθήστε μας
στο facebook
Net.Works Jellyfish